Home

 

Unexpected Accident

Wonen in Hoedspruit - SA

Kleindkinderen

 

Hoofdgebouw

Rondavels

Family chalet

Tree house

Terras

 

Air photo

Bushcamp

Boma

Pool

De bar

 

Landrover

Landrover (2)

Bridge

Carport

Building activities

Borehole

 

Onverwacht bezoek

Afscheid

Reis  

Bestemming

 

Inrichting

Bakkie

Bush

Wildlife

Excursies

Div. foto's

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Unexpected Accident.

Onze kleinkinderen Dennis & Niels, die in Balule in Zuid-Afrika wonen en daar ook geboren zijn, kijken graag naar filmpjes van Mr. Bean. Op de vraag wat zij daar nu eigenlijk zo leuk aan vinden zeggen ze dat ze Mr. Beans "Unexpected Accidents" zo "funny" vinden.

Unexpected Accidents  in een BIG-5 gebied  daarentegen kunnen minder aangenaam zijn. Als het Accident goed afloopt dan kan dat later wel een interessant of misschien zelfs een leuk onderwerp zijn om te vertellen, maar op het moment zelf is dat vaak niet zo. Het feit dat Dennis & Niels de Unexpected Accidents van Mr. Bean zo leuk vinden is voor mij wel de aanleiding om een "traumatische ervaring" van enkele jaren geleden te verwerken door deze eindelijk maar eens van mij af te schrijven.

Het is rond 17:00 uur, het begint al wat donker te worden,  als we aankomen in Balule bij Amukela. Na een hartelijke begroeting met Corné en Miriam en de kinderen brengen we eerst onze koffers naar onze accommodatie, dat toen nog Squirrels Nest heette. Dit property bevindt zich een paar kilometer verderop in het reservaat. Hier zullen wij de komende tijd verblijven. We doen alvast wat buitenlicht aan zodat, als we later op de avond thuiskomen we niet in het pikdonker vanuit de auto naar binnen behoeven te gaan. Daarna rijden we snel weer terug naar  Amukela.

Het donker worden gaat snel, heel snel, veel sneller dan bij ons in Nederland. We hebben een nachtvlucht achter de rug, hebben in het vliegtuig nauwelijks geslapen en zijn vanaf de luchthaven Johannesburg met een huurauto naar Balule gereden. Het is een rit van ongeveer 450 km. met een bergpas erin en de wegen zijn er, op een paar potholes na, aardig goed te berijden. Ze rijden wel links in Zuid-Afrika, dus dat blijft toch wel opletten bijvoorbeeld voor het geval dat je een andere auto wil gaan passeren. 

Terug bij Amukela drinken we gezellig een paar biertjes en zij hebben een braai voor ons georganiseerd. We zijn uiteraard wel vermoeid, maar hebben gelukkig geen hoofdpijn of iets dergelijks. Eigenlijk voelen we ons best nog aardig goed; alleen een beetje gammel; maar dat kan ook wel na een lange reis waarbij je in totaal zo'n 30 uur onderweg bent geweest.

Omdat wij een wat langere tijd in Balule verblijven maken we geen gebruik van  Amukela accommodatie maar verblijven wij op een property een paar kilometers verderop in het zelfde reservaat. 

De weg naar onze accommodatie is feitelijk gemakkelijk te rijden; gewoon de elektriciteitspalen langs de Servitude Road volgen. De droge rivier links oversteken, daarna rechtsaf en het zandpad volgen tot je na enkele bochten rechts van de weg een grote witte kei ziet liggen. Daar sla je linksaf van en ga je van de Servitude Road af en volg je het pad door de bush totdat je bij de bebouwing van het property aankomt waar het buitenlicht reeds aan is.

Rond 21:00 uur vertrekken we weer bij Amukela om naar onze eigen accommodatie te gaan. Het is inmiddels pikdonker en het enige licht dat je hebt is dat van de auto. Links en rechts van het zandpad zijn alleen maar begroeiing en schaduwen te zien. Ieder moment verwacht ik dat er een olifant vanuit de bosje het zandpad op kan komen. Van die elektriciteitspalen langs de weg is in het donker helaas maar weinig tot niets te zien.

Zo kon het gebeuren dat we op de plaats waar we links de rivierbedding door moesten, we rechtdoor reden en abusievelijk op een andere plaats de rivierbedding overstaken. Bij laatstgenoemde  oversteek was een betonnen pad. Dat was dus duidelijk anders dan verwacht. Toen ik door de rivierbedding op dat betonnen pad was overgestoken kwam ik tot de conclusie dat dit niet de goeie oversteek was en dat ik dus verkeerd gereden was. Later bleek dat dit het pad naar J.M. te zijn.

Dan maar even een einde terug achteruit rijden dacht ik, maar dat had ik beter niet kunnen doen. Ik raakte al snel met de twee linker wielen, de kant waar mijn vrouw zat, van het pad af. Nog even vooruit en achteruit geprobeerd, maar dat mocht allemaal niet baten. We hadden geen 4WD (Four-wheel drive) en zaten we vast, goed vast. Het aangedreven wiel slipte en het begon al naar rubber te stinken, dus die poging hebben ik maar gauw gestaakt. We zaten vast en wel in een Big 5 gebied. Een gebied dus waar 's nachts leeuwen actief zijn. In militaire dienst heb ik geleerd: "Vermijdt paniek". In een noodsituatie rustig blijven en beslist niet in paniek geraken en  "angst is een slechte raadgever".

Gelukkig hadden we een mobiele telefoon en een halogeen handlamp bij ons. Wij hebben de gewoonte om in de bush altijd een mobiele telefoon bij ons te hebben en een grote halogeen handlamp voor in het donker. Wij hebben toen Corné gebeld en ons probleem en locatie waar we ons bevonden zo goed mogelijk aan hem doorgegeven. Hij zou zo snel mogelijk komen met een extra mannetje. We moesten maar met onze handlamp maar naar boven schijnen zodat ze ons op die manier zouden kunnen localiseren.

Wachten duurt in zo'n geval lang. Het licht van de handlamp begon al veel minder fel te schijnen en het kon echt niet lang meer duren voordat deze heel zwak zou gaan schijnen toen we het Bakkie (Nissan Pick-up) hoorden komen aanrijden. Het had wel even geduurd voordat ze ons gevonden hadden, zei Corné nog. Want zij hadden niet verwacht dat we op een ander pad zou zitten. Ons dus nog net op tijd gevonden voordat het licht van de handlamp het zou begeven.

Corné moest wel lachen toen hij ons in zo'n desolate toestand aantrof. Met de auto van de weg geraken komt regelmatig voor in de bush, maar dit  was wel mijn eerste keer. Hij vond het wel leuk dat hij nu eens zijn vader kon helpen in plaats van dat zijn vader hem altijd hielp. Ik voelde mij heel erg "klein" worden in die hachelijke situatie.

Mij vrouw was ondertussen uit de auto gestapt en de mannen waren bezig om een touw vast te maken aan onze auto om deze met hun auto weer op het pad te trekken. We stonden op een hellend pad. Ik hoefde niets anders te doen dan achter het stuur te gaan zitten en remmen zodra de auto weer op het pad zou staan. Het touw werd strak getrokken en de auto kwam redelijk gemakkelijk weer op het pad. Door de hele consternatie, een vreemde auto, de vermoeidheid en misschien hebben de biertjes er ook wel aan bijgedragen, trapte ik in plaats van op de rem op het gaspedaal. De pedalen zitten in die kleine huurauto's ook zo dicht bij elkaar!

Ik hoorde een hoop geroep achter me dat ik moest remmen; remmen. Ondanks dat ik op het gaspedaal in plaats van de rem trapte stopte de auto. Ik dacht stellig dat er iets ergs was gebeurd en dat mijn vrouw misschien achter de auto stond en dat ik haar had aangereden. Het was alsof ik door de grond ging.

Toen ik uitstapte om te gaan kijken vond ik haar echter niet achter de auto en gelukkig ook niet onder de auto, maar zag ik in het schijnsel van de autolampen, haar lieve gezicht achter het de voorruit van het Bakkie. Het leek als een wonder. Er was gelukkig niets met haar aan hand. Zij was, heel verstandig, direct al veilig in het Bakkie gaan zitten. Mijn hart maakte een sprongetje van geluk.

Dat de auto toch stopte toen deze weer op het pad kwam, hoewel ik dus niet geremd had maar op het gaspedaal had getrapt, kwam door een heel merkwaardige samenloop van de omstandigheden dat het touw dat mijn auto eruit trok direct daarna als rem fungeerde. Ongelofelijk misschien, maar toch waar.

Aan de auto was geen zichtbare schade; maar dat vond ik op dat moment van ondergeschikt belang.

 

Donderdag, 12 juli 2012 

 

  

  

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

_____________________________________________________________________________

  Welkom old South Africa The gate Hoofdgebouw  Rondavels Family chalet  Tree house  De terrassen De boma Wildlife  Excursies  Air photo  Pool  Div. foto's  Bobotie Land Rover  Kleindkinderen  Het afscheid De reis Bestemming  Route beschrijving  Inrichting Het bakkie De bush De bar Ontspanning Onverwacht bezoek  Unexpected Accident KSFCVD