ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993



Homepage

Website

INDEX  (bottom)



Moskou-Beijing
















Russische vlagChinese vlag

Trans Mantsjoerije Express










September 1993 ben ik, helemaal alleen, enkele dagen in Moskou geweest en ben toen met de Transib, of zoals de Russen dat noemen, met de Rossiya naar Beijing gereisd.

In 1999 ben ik eindelijk, weer alleen, teruggegaan naar China en heb weer een treinreis gemaakt, waarvan je de verslagen via mijn links in het linkerframe van mijn Website terug kunt vinden.

Vast een advies : hou je niet van treinreizen, ben je gesteld op wat comfort, hou je niet van vieze toiletten, kun je niet tegen alleen zijn in een vreemde taalomgeving, kun je je niet alleen vermaken en kun je slecht tegen tegenvallers ga dan nooit alleen met deze trein mee, maar sluit je aan bij een georganiseerd reisgezelschap.


Terug naar 1993 : zoals je op onderstaande kaart kunt zien, zijn er drie treinroutes :

tsibmap


1. De enige echte Transib naar Vladiwostok : vandaar kun je per boot naar Japan
2. De Trans-Mongolië route : via Mongolië naar Beijing
3. De Trans-Mantsjoerije route : via Mantsjoerije naar Beijing, langer dan #2, dus ben ik zo naar Beijing gereisd

In 1993 was er nog geen Internet en dus heb ik toen een plakboek aangelegd met mijn reiservaringen. Nu surfend over het Internet vallen mij een paar dingen op :

  • Iedereen maakt dezelfde soort foto's en dus heb ik slechts een paar eigen foto's hoeven los te weken uit mijn plakboek en heb dus ook wat foto's van het Internet geplukt
  • Ik heb ook veel informatie verzameld over de historische achtergronden van een aantal plaatsen waar je door heen komt en dat heb ik nauwelijks kunnen vinden en dus vertel ik maar niet alles uit mijn plakboek, want dat kun je ook vinden via bijvoorbeeld de volgende uitstekende link.


  • Wat gegevens over de route ?

    Ik vertrok op zaterdagavond om 21:25h LT uit Moskou en kwam de volgende zaterdag om 8:30h LT aan in Beijing (= + 6h t.o.v. Moskou).

    De totale reistijd bedroeg ca 150h met ca 50 stops (van vrij korte "paar minuten" tot hele lange "paar uur")
    De gemiddelde snelheid bedroeg ca 65km/h, niet slecht met 50 stops.

    Mijn trein bestond uit 21 rijtuigen (soms getrokken door 3 locs) met in totaal 756 slaapplaatsen, exclusief de bemanning : een echte handelskaravaan met een lengte van een paar honderd meter.

    Een wandelingetje door de trein duurt dus heel lang en is niet ongevaarlijk, want er reist van alles mee......
    Alle Westerlingen zijn namelijk per definitie rijk en dus een wandelende portemonnee, die best wat kan missen. Bovendien zijn ze gek, want wie reist er nu voor z'n plezier met deze trein ?


    In de onderstaande tabel mijn km logboek :

    Plaats Afstand [km]
    Kirov   957
    Perm 1433
    Sverdlovsk 1813
    Tyumen 2141
    Omsk 2712
    Novosibirsk 3335
    Bogotol 3852
    Illanskaya 4375
    Zima 4940
    Irkutsk 5185
    Ulan Ude 5642
    Chita 6199
    Zabaikalsk (grens) 6661
    Manzhouli 6678
    Boketu 7074
    Harbin 7613
    Changchun 7855
    Tientsin 8868
    Beijing 9001



    Wat heb ik zoal genoteerd ?


    Moskou vertrek


    Westerlingen vallen op door de minimale hoeveelheid bagage. De overige reizigers hebben een overvloed aan bagage bij zich.Je vraagt je af "kan dat er allemaal in" en jawel hoor : onder de banken en boven de deur blijkt een enorme hoeveelheid bagage opgeslagen te kunnen worden........Ook bij de Provodnitsa (echtpaar dat jouw wagon min of meer onder kontrole houdt, ze zijn in ieder geval in uniform) kun je nog van alles kwijt.

    Zomaar een kaartje kopen is nauwelijks aan te raden : de Rossiya is in feite een handelskaravaan : onderweg wordt van alles verhandeld en het is de goedkoopste manier om van Moskou naar Beijing te reizen v.v. en dus rijden sommige Chinese families bijna permanent heen en weer met handel en natuurlijk nogal wat smokkelwaar.


    Oversteek over de Wolga


    Vroeger stond iedere Rus dan op en nam zijn hoed af : de Wolga was een heilige rivier


    Europa Azië obelisk


    Op de grens van Europa met Azië staat midden in de Oeral een grensobelisk. 's Nachts om ca 2:00h kwamen we er langs, helaas niets gezien, ondanks de hulp van de Provodnitsa


    Onderweg


    Bij iedere spoorwegovergang staat iemand met een geel / wit geblokte stok : een veilig gevoel.

    Ramen schoonmaken

    Ramen wassen moet jezelf doen, terwijl je een plastic klapperpistool krijgt aangeboden om te kopen...

    Het Siberische landschap vond ik veel op Zuid Limburg lijken, maar dat kan aan mij liggen..


    Rivier Vettuga


    Noordelijk hiervan ligt Tobolsk, gesticht door verdreven inwoners van Uglich. Ook de kerkklok uit Uglich was verbannen naar Tobolsk.
    Uglich wilde de klok 200 jaar later weer terug. Een rechter besliste echter dat de klok voor eeuwig was verbannen en dus bleef de klok in Tobolsk.


    Tyumen


    Tyumen was de eerste rustplaats na de Oeral voor bannelingen die naar Siberië moesten lopen.


    Rivier de Om


    Bij Nazevayevskaya (op 2567km vanaf Moskou) brak mijn bril in tweeën. De rest van de reis hield ik het geheel bij elkaar met pleisters, een reserve bril had ik op het laatste moment uit mijn bagage gelaten : doe ik dus sinds deze reis nooooit meer.

    Samovar voor bloedheet water

    Vlak voor Omsk verbrandde ik mijn hand aan het hete water van de Samovar : de bodem van de meegenomen plastic bekertjes is niet bestand tegen de hoge temperatuur.

    Bij Omsk passeren we de eerste van een groot aantal rangeerterreinen met meer dan 50 locs op voorrraad. De Rossiya is de levensader : zonder dit transport ontstaan er zeer veel problemen, want wegen zijn er niet of nauwelijks. Overdag passeert ongeveer iedere 10 min een goederen trein.

    Novosibirsk is een bekende vluchtelingenplaats uit de Tweede Wereldoorlog oftewel "De Grote Vaderlandse Oorlog" : wij uit het Westen van Europa hebben er geen idee van wat er allemaal tijdens WOII in Rusland is gebeurd. Bedenk dus altijd met je verhalen dat de Russen deze oorlog beschouwen als hun oorlog. Hoe erg ook wat er in Nederland is gebeurd (Russen weten hier helemaal niets van), het is onvergelijkbaar met wat er in Rusland is gebeurd.


    Krasnoyarsk (4099 km vanaf Moskou)


    Een stad ter grootte van Amsterdam, bekend om de bibliotheek gesticht door de koopman Yudin. De bibliotheek omvat meer dan 100.000 boeken. Krasnoyarsk was het verbanningsoord van Lenin en dus heeft Lenin ongetwijfeld veel ideeën opgedaan in Yudins bibliotheek.
    In WOII werden veel fabrieken vanuit Wit-Rusland naar Krasnoyarsk overgebracht. De meeste fabrieken zijn niet teruggegaan i.v.m. de te grote verwoestingen in Wit-Rusland tijdens WOII.


    Rivier Yenesi direkt na Krasnoyarsk


    De rivier Yenesi deelt Siberië in tweeën. De brug over de Yenesi heeft een lengte van ca 1km. De pijlers zijn extra verzwaard i.v.m. de winterse ijsgang.
    In 1993 werd de brug nog bewaakt door gewapende wachten. De brug is van groot strategisch belang !


    Ilanskaya


    800km noordelijk van Ilanskaya vond in 1908 bij Tunguska de "atomaire ontploffing" plaats, waarschijnlijk veroorzaakt door een deel van de komeet Encke.
    De inslag was hoorbaar tot op een afstand van 350km. Het gebied is nog steeds verboden terrein en alleen open voor wetenschappelijk onderzoek.


    Irkutsk


    Irkutsk was in de Tsaren tijd de hoofstad van Siberië en werd ook wel het "Parijs van Siberië" genoemd.
    Irkutsk was een zeer bekend verbanningsoord, bijvoorbeeld voor een zeer grote groep Dekabristen uit 1825 (mensen van adel die in opstand kwamen tijdens de overgang naar een nieuwe tsaar).
    Tussen 1900 en 1910 werden ook zeer veel "gewone" misdadigers naar Irkutsk verbannen, de gevangenissen in het Westen zaten te vol. Rusland bevond zich in deze periode in een diepe economische en politieke crisis. De Tsaar dacht dit op te lossen door een oorlog aan te gaan met Japan in 1905, met als inzet Mantsjoerije. Tot verbijstering van het Westen (en ook van hemzelf) werd Rusland een zeer grote nederlaag toegebracht : de Russische vloot uit Europees Rusland was helemaal om Zuid Afrika, via Nederlands-Indië, richting Japan gevaren en bleek absoluut geen partij voor de moderne en zeer gemotiveerde Japanse vloot. Achteraf was deze nederlaag het begin van het einde van de Europese koloniale overheersing over delen van Azië : blanken waren in de ogen van de Aziaten niet langer meer onoverwinnelijk !

    Irkutsk is altijd relatief zeer welvarend geweest. Veel intellectuelen (zoals dat heet) werden naar Irkutsk verbannen en namen hun manier van leven mee : in Irkutsk zijn veel (verboden) boeken geschreven en werden veel theaters gesticht.


    Baikal meer (60km na Irkutsk)


    De trein rijdt soms vlak langs het water. Op het water was NIETS te zien, geen boot en geen vogel : zeer unheimisch.

    Het Baikal meer heeft een oppervlak van 3x Nederland en wordt ook wel de "Blue Eye of Siberia" genoemd. Het meer bevat (omgerekend) ca 20% van de wereld zoetwatervoorraad.

    De Buryaten die hier leefden, hadden het over de Heilige Zee en geloofden dat de God Begdori in het midden van het meer op het eiland Olkhon leefde. Zij waagden zich dus niet ver van de kust.

    Tot 1905 moest je bij Port Baikal met een Engelse trein ferry oversteken naar Mysovaya. De twee veerboten (met ieder 3 vaste railsen) zijn overgevaren vanuit Engeland en in St. Petersburg gedeel gedemonteerd en vervolgens per Rossiya naar Port Baikal vervoerd.

    T.g.v. het uitbreken van de Japans-Russische oorlog in 1904 werd gestart met de grote spooromleiding van totaal 300km met meer dan 33 tunnels en meer dan 200 bruggen en dat alles in een land met een grote technologische achterstand.......

    Tijdens de Japans-Russische oorlog werd in 17 uur over het ijs gemarcheerd. Er werden zelfs rails op het ijs gelegd, maar helaas : de locomotieven waren te zwaar. Het ijs knapte met zo' n knal dat sommigen dachten dat er kanonnen werden afgevuurd.
    Uiteindelijk lukte de overtocht over het ijs wel met platte wagens bespannen met paarden.

    Toen de 300km lange spoorlijn klaar was, vonden veel passagiers het maar eng met al die tunnels : iets volslagen onbekend destijds in Rusland, laat staan in Siberië.

    Na de bouw van de stuwdam in de rivier de Angara zakte het water in het Baikal Meer. De sterk vervuilde rivier Selenga stroomt nog steeds ongehinderd uit in het Baikal Meer. Tijdens de Glasnost tijd (1985 - 1991) werden de eerste demonstraties georganiseerd in Irkutsk met als doel bescherming van het Baikal Meer tegen verdere vervuiling en daling van het water niveau.




    Brug over rivier Selenga.jpg

     
    Een uur lang een prachtig uitzicht over de rivier de Selenga.


    Bij nagenoeg iedere stop wordt driftig gehandeld :


    Handel onderweg



    Ulan Ude


    Ulan Ude is de hoofstad van de Buryat Republiek. Vanaf hier zo ongeveer, splits de route zich naar Mongolië of verder naar het Oosten. Pas in 1987 werd Ulan Ude geopend voor Westerse bezoekers.

    Op bijna ieder station probeerde ik kaarten te kopen van de dichtsbijzijnde stad : van Ulan Ude kreeg ik wel een zeer bijzonder exemplaar in handen : een gigantische Lenin kop in vergelijking met de wandelaars links....zou die er nog steeds staan ????


    Lenin kop Ulan Ude




    Chita


    's Nachts wordt het hoogste punt ( 989m )van de Rossiya gepasseerd.

    Chita is geheel gebouwd door verbannen Dekabristen. In de buurt waren veel gevangenkampen.

    Bij Karymskaya ( 6293km vanaf Moskou ) wordt afgebogen richting Mantsjoerije. Getrokken door wel 4 diesels trekken we, soms slechts met 25km/h over slecht enkelspoor, door de lege steppen met die prachtige glanzende heuvels.
    Naast de rails liggen nog stukken van de oude oorspronkelijke rails, zegt men.

    We passeren de Onon rivier, waar ergens in 1162 Ghenghis Khan werd geboren (je verwacht de Mongoolse ruiters op de kleine paarden ieder moment).

    Langzaam gaan we door het Adun Chelon gebergte. Langs de rails veel afval van de treinen : alles wordt onderweg gewoon naar buiten gekieperd.

    Soms passeren we ook een verlaten (houten) strafkamp : een zeer deprimerende omgeving : geen bomen en dus ook geen vogels : een echt doods gebied, althans zo kwam het op mij over.


    Borzya ( 6543km vanaf Moskou )


    Remmen bekloppen


    De laatste stop voor de grensplaats Zabaikalsk. Uitvoerig worden weer de remmen gekontroleerd : iets moet worden vervangen en dus kan ik een prachtige foto maken van het bovenaanzicht van de trein.




    Borzya laatste stop in Siberie.jpg

     
    De Chinese handelaren trekken vast hun mooiste kleren aan, want met spanning wordt uitgekeken naar de komst van de Russische en Chinese douane. Er wordt ook met dollars gezwaaid : 'zou je a.u.b. iets voor hen over de grens kunnen brengen', no way natuurlijk !


    Zabaikalsk : de Russische grensplaats


    's Middags om 15:45h komen we aan, 's avonds om 22:30h vertrekt de trein weer.

    De paspoorten worden ingenomen en de trein rijdt weer door tot de loods waarin de onderstellen worden aangepast : de wagon wordt opgelicht en de wiel afstand wordt gewijzigd. Van de Provodnitsa had ik begrepen dat je "even" mocht kijken, je denkt : tijd genoeg om dan ook wat spullen bij elkaar te pakken voor de rest van de dag. Maar plotseling komen er andere petten en word je de trein uitgejaagd en krijg nog net de kans om een beetje geld mee te nemen. En daar sta je dan zonder eten, drinken en de rest van je geld, op je treinslippers. Verbouwereerd dat nu plotseling iets snel moet. Gelukkig is het mooi weer.




    Grensplaats Zabaikalk.jpg

     
    Na een laatste blik in de loods gaan de deuren dicht en treedt een doodse stilte in. Je loopt over de rails naar het stationsgebouw en ga je daar vermaken met een slokje en een babbeltje. Iedere beweging rondom de loods wordt collektief in de gaten gehouden, mensen drinken heel snel hun drankje op, want de trein komt er weer aan. Op zulke momenten kun je rustig even naar het toilet, want ik ga ervan uit dat de trein zonder mij echt niet zal vertrekken, want zij hebben mijn paspoort en dat moet weer terug naar de eigenaar "Ordnung muss sein", weet ik van onze reizen naar de DDR.
    Ook ga je wel eens bij de loods kijken, maar dat moet allemaal heel omzichtig, want er lopen naar mijn gevoel meer petten rond dan dat er iets gebeurd.

    Tegen 18:00h lijkt er enige logica in te komen : wagons worden uit de loods gereden en weer terug. Iemand maakt de grap " ze zetten ze liever in een andere volgorde en draaien ze ook nog om"

    Om 20:30h staat die dan weer eindelijk klaar. Ik heb zelden zoveel mensen zo snel een trein in zien gaan, ik ben een van de laatsten, want nu begint het volgend bedrijf pas. Een enorme verscheidenheid aan petten gaat door de trein. Net als bij de grensovergangen naar de DDR wordt alles uiterst paranoïde gekontroleerd en opnieuw gekontroleerd en soms nog eens : de plafonds gaan open, er wordt in de prullebakken gekeken en de boven- en onderkant van de trein wordt aanschouwd. Bij de DDR grensovergangen werden ook honden ingezet, die ontbreken hier gelukkig.

    Tegen 21:30h is de rust teruggekeerd, de machinist toetert diverse keren van ongeduld (?), maar we hebben onze paspoorten nog niet terug. Tegen 22:00h worden de paspoorten weer uitgedeeld, keurig allemaal op volgorde, mijn kompliment! De trein rijdt al enkele kleine stukjes vooruit, nieuwe petten stappen in en dan gaan we op weg naar de reeds van ver zichtbare, want fel verlichte grens. Je hoofd buiten het raam steken mag niet....... Vanzelfsprekend wordt alles nog eens gekontroleerd, de klok gaat twee uur terug, de Russische petten stappen uit en er wordt gestopt in de Chinese grensplaats Manzhouli.


    Manzhouli : de Chinese grensplaats


    De grenskontrole, vergeleken met wat we net hebben meegemaakt, stelt nauwelijks iets voor. Iedereen is verbaasd over het station : een echt perron, lampjes, muziek en keurige winkeltjes. Je knapt er helemaal van op. Ik adviseer mensen dan ook altijd " reis niet van Beijing naar Moskou, want volgens mij is de overgang dan veel te groot".

    De stemming in ons treinstel gaat er helemaal op vooruit, als blijkt dat er nu een restauratiewagen is aangekoppeld waar je meer kunt krijgen dan alleen soep en kip.
    Om ca 24:00h trekken we weer verder, ik verheug me al op het eerste Chinese ontbijt.

    Reeds om 6:00h loop ik aan, kan nog net een plaatsje bemachtigen in het prachtige rijtuig. Ik krijg zelfs een menukaart, maar wijs maar wat aan van de andere tafels. Grote verwarring, want wat krijg ik als ontbijt : "4 witte boterhammen met jam en gebakken ei, met mes en vork". Hier moet ik vreselijk om lachen, iedereen kijkt hoe die Westerling zijn 4 boterhammen met mes en vork op eet : ik doe het zo netjes mogelijk. Iemand spreekt wat Engels en via deze tolk lukt het om ook nog wat Chinees ontbijt te krijgen met stokjes. Weer geef ik een demo, die natuurlijk niet helemaal vlekkeloos verloopt. Uitvoerig wordt gedemonstreerd hoe dit nu moet, voor de zekerheid schuift een Chinees meisje bij aan tafel om mij te begeleiden, heel aardig.

    Klaar met het ontbijt (de volgende dagen dus alleen maar Chinees eten) worden allerlei vragen op mij afgevuurd die je in China heel vaak moet beantwoorden, zoals :

  • waarom reist u alleen
  • waar is uw vrouw
  • hoeveel verdien ik
  • waarom hoef ik niet te werken
  • mag ik uw adres
  • hier heeft u mijn adres, nodigt u mij een keer uit
  • hoeveel wilt u wisselen
  • ga je mee naar
  • ik heb een vriend / broer / neef die (altijd mannen)



  • Daging ( 7455km vanaf Moskou )


    De trein rijdt links, het overige verkeer rechts. I.p.v. houten bielzen worden betonnen bielzen toegepast : lijkt veel stabieler. We trekken door een hele andere omgeving dan de dag ervoor : keurige landerijen, bomen, vogels en lachende mensen. Ook al de eerste fietsen, maar ook karren getrokken door honden Ook zie je nogal wat mensen met een juk met emmers. Veel kleine stadjes worden gepasseerd : merkwaardig dat een paar honderd kilometer noordelijker de situatie heel anders was......

    Ondeweg wordt door de machinist veel getoeterd, in Siberië is me dit niet opgevallen. We gaan door velden met zonnebloemen, hoe verder zuidwaarts hoe welvarender het wordt : ik kom ogen te kort, van lezen net als in Siberië komt niets meer.
    Het wordt helaas wel steeds warmer in de trein, want onze airco is kapot.

    In Daging aangekomen, op een schoon perron met een echte stationsklok, kan ik nu eindelijk van alles kopen wat qua hygiëne te vertrouwen is : warme broodjes, hapjes, fruit en flesjes gekoelde drank : heerlijk om dan eindelijk weer eens een gekoeld biertje te drinken.

    In China hebben ze de goede gewoonte om mensen pas op het perron te laten, als alle uitstappers verdwenen zijn. Achter hekken worden we dus aangestaard, terwijl we onze inkopen doen, zodra we klaar zijn gaat het hek open en word je bijna omvergelopen.


    Harbing


    Tot de komst van de spoorlijn (rond 1890) was Harbin een vissersplaatsje. De Russische invloed in Mantsjoerije werd steeds verder vergroot, in feite werd het gebied door Rusland gekoloniseerd. Ook Japan vergrootte in deze tijd zijn invloed op Mantsjoerije en dat moest dus botsen en dat gebeurde dus ook in de Japans-Russische oorlog rond 1905, die door Rusland werd verloren. Mantsjoerije kwam steeds meer onder Japanse invloed. In 1931 werd heel Mantsjoerije door het Japanse leger bezet en liet de laatste Mantsjoe keizer van China ( Pu 'I, afgezet in 1911, als kind van 6) zich in Mantsjoerije als marionet van Japan installeren, de opperste vernedering voor de Chinese natie.(zie mijn China99 intro pagina)




    Harbin met stoomloc.jpg

     
    In Harbin reden de stoomlocs af en aan, hier zijn heel wat fotorolletjes aan opgegaan!


    Changchun ( 7855km vanaf Moskou )


    Ex-hoofdstad van de Japanse marionet Pu 'I, oftewel de Last Emperor.

    De laatste avond en nacht in de trein, om 18:00h was al aarde donker. Zonder airco en een kapotte samovar. We moesten veel naar de buren..


    Shenyang ( 8160km vanaf Moskou, nog 860km naar Beijing )


    Tijdens de stop werd op twee plaatsen in de stad een uitbundig vuurwerk afgestoken.


    Tientsin ( nog 133km naar Beijing )


    Een van de grootste havensteden van China.

    T.g.v. de opiumoorlogen (zie mijn Shanghai_intro pagina) werd ook Tientsin opgedeeld in consessies onder respectivelijk het beheer van Engeland, Frankrijk, Oostenrijk, Duitsland, Italië, België, Rusland, Japan en de USA. De Chinese overheid had niets meer te zeggen over deze consessies.

    In 1870 kwam het tot een uitbarsting van geweld, waarbij 10 nonnen, twee priesters en een Franse ambtenaar omkwamen. De nonnen hadden geld gegeven om het leven van een aantal babies te sparen. Al snel ging het gerucht dat nonnen babies hielden om ze op te eten en dat de botten werden vermalen tot medicijnen.


    Beijing


    Na 9000km rijden we heel langzaam door Beijing. In het hotel laat je alles vallen en stapt meteen onder de douche en nog eens en nog eens. Vooral je haren voelen als plakband, alles kleeft aan elkaar. Je bent wat draaierig, want je mist het deinen van de trein. Maar je bent een ervaring rijker, die je voor geen geld had willen missen. Wat een fantastische reis !





    Wat ik verder in China gedaan heb, kun je lezen in mijn China99 reisverhalen, waarin ik ook de ervaringen verwerk van mijn China93 reis. (zie mijn links in het linkerframe van mijn Website)

    Reakties  van harte welkom





    1Yuan




    ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993 ARCENGEL TRANSIB 1993

    Back to the Transib INDEX

    top